به بزرگ استاد شعر معاصر،حضرت علامه محمدرضا شفیعی کدکنی


در خشک سال رود

در قحط سال سرو

این گونه سربلند

وین گونه سر به زیر

ای سرو-رود سبز

آه ای سرود سبز

بر پیکر نحیف نسیم سپیده دم

دست نوازش تو بماناد جاودان


تا هست پهن دشت الفبا

وین کوچه باغ سبز سخن را

یک جرعه خاک و آب

یک ذره آفتاب،

مانا به نام توست

هر ریشه کز سپیده بنوشد

هر برگ کز ترانه بروید


ای سرو-رود سبز

در قحط سال سرو

در خشک سال رود...


رضاطهماسبی